Zobacz co mówią o Tobie liczby!
  
  
 Przekaż darowiznę 

Do dziś nie wiadomo, gdzie, kiedy i w jakim celu powstały karty tarota. Choć stały się pierwowzorem wszystkich kart do gry, żadna inna talia nie budzi tak dużego zainteresowania, nie ma tyle magicznego uroku, co tarot. Okultyści wierzą, że kryje on w sobie tajemnicę wszechświata.

Najstarsze znane karty tarota pochodzą z końca XVI wieku. Trwajš spory i spekulacje dotyczące pochodzenia tych niezwykłych kart. Niektórzy twierdzą, że tarot narodził się na środkowym Wschodzie prawdopodobnie w Chinach lub Indiach, inni natomiast utrzymują, że wywodzi się z starożytnego Egiptu i był tajną księgą egipskich kapłanów. Obserwując gwiazdozbiory i ruchy planet, poznali oni prawa kosmiczne, które potem obrazowo i symbolicznie zapisali w kartach. Okultyści, badacze wiedzy tajemniej, pisali księgi zawierające nowe interpretacje magicznych znaków tarota. Dopatrywano się w nich magii liczb, łączono z kabałą. Powstawały nowe wzory talii tych szczególnych kart. U schyłku XX wieku powrócił i upowszechnił się dzięki New Age, wraz z kolejną falą zainteresowania magią i światem duchowym.

Miejsce wróżby też praktycznie jest bez znaczenia, jednak ważne jest aby spełniało ono kilka podstawowych warunków (zwłaszcza przy wróżeniu dla drugiej osoby):

  • miejsce to niejako powinno być odizolowane od świata zewnętrznego (np. hałasu) 
  • należy uczynić wszystko, aby nikt obcy nie przeszkodził w trakcie wróżby (np. wyłączyć telefon, zamknąć drzwi do pokoju na klucz itp.) 
  • w pokoju powinna panować przyjazna atmosfera, tak aby Pytający mógł się rozluźnić i zrelaksować no i sprzyjająca skupieniu się za razem 
  • w trakcie wróżenia często dochodzi do ujawnienia bardzo osobistych spraw, więc obecność osób trzecich jest jak najbardziej nie wskazana 

Co do białego obrusu na stole, świec itp – są to tylko elementy dodatkowe. Bez nich można się doskonale obejść, choć świeca(e) moim zdaniem są jak najbardziej korzystnym dodatkiem – oczyszczają powietrze no i zawsze można ukoić myśli skupiając się na płomieniu. Dlatego prawie zawsze jak rozkładam karty zapalam świecę. Jednak świeca nie powinna być jedynym źródłem światła w pokoju. Bo jak przy tak nikłym świetle można dostrzec szczegóły wyrysowane na kartach, które to często są najważniejszym elementem całej interpretacji. Nie ma jak lampka na stole. No i nie zawsze trzeba siedzieć sztywno za stołem – często znacznie łatwiej jest się zrelaksować i skupić na kartach siedząc na łóżku czy czystej podłodze. Po prostu stosuj to, co jest dla Ciebie najwygodniejsze i najlepsze.

Tasowanie – kolejny problem. Jak tasować. Ano tak jak się chce. Po pewnym czasie wypracujesz swą własną najlepszą dla ciebie metodę. Jeżeli w interpretacji rezygnujesz z używania odwróconych kart to możesz zastosować dwie metody: a) albo tasujesz karty tak, aby żadna nie “odwróciła się” lub b) wszystkie karty, które do góry nogami odwracasz i interpretujesz w normalnej pozycji. Musisz sam zdecydować. Tasować może tylko Interpretujący, dając karty tylko do przełożenia Pytającemu, lub sam Pytający.

Tarota nie można nauczyć się tylko z książek. Tylko ciężka i wytrwała praca nad /z kartami przyniesie oczekiwany rezultat. Nauka czerpana z podręczników, nawet wklepana na pamięć nie zastąpi osobistych doświadczeń, Wiedzy, którą nam Karty przekażą podczas pracy z nimi.

Jak można szybko nauczyć się znaczeń kart? Trzeba doświadczać kart jako żywych istot – czemu służą liczne metody.

Praktycznie w każdej książce znajdziecie przykłady różnych technik medytacyjnych mających na celu osobiste doświadczenie znaczenia i symboliki kart Tarota. Poniżej przedstawię kilka bardzo ciekawych i skutecznych metod medytacji nad Tarotem.

Do nich zalicza się na przykład bardzo luźna forma medytacji. Uczeń koncentruje się na danej karcie, zgłębia jej symbolikę, zastanawia się nad znaczeniem i odpowiednikami jej symboli i przygląda się przebiegającym przez umysł myślom.

 

Rola tarota 

Tarot ma trzy aspekty, trzy sposoby zastosowania. Pierwszy polega na technicznym operowaniu zestawem kart – talii tarota można używać w grze. Drugi – wróżbiarski – traktuje tarota jako coś więcej niż zwykłą rozrywkę. Czyni go metodą przepowiadania przyszłości. Karty tarota zdaniem tarocistów potrafią odpowiedzieć na pytanie dotyczące przyszłości człowieka, powiedzą, jaka jest jego życiowa sytuacja, wskażą różne rozwiązania problemów i konsekwencje każdego z tych rozwiązań, trzeba tylko umieć właściwie je interpretować. Każde ułożenie kart, sąsiedztwo poszczególnych symboli oznacza co innego. Po trzecie tarot ma też wymiar symboliczny. Za jego sprawą można również poznać prawdę o sobie i o człowieku w ogóle, zgłębić kosmiczne prawa. System symboli zakodowany w barwnych obrazkach stanowi klucz do poznania uniwersalnej tajemnicy, kryje wiedzę o człowieku, świecie, siłach nadprzyrodzonych. Bogactwo symboliki, wieloznaczność obrazów przedstawionych na kartach sprawia, że istnieje wiele sposobów interpretacji tarota. Te niezwykłe karty mają w sobie magię czegoś niewypowiedzianego, urok tajemnicy.

 

Symbolika kart 

Istnieje kilka wariantów talii tarota, o różnych rysunkach, z różnymi nazwami kolorów i atutów. Najpowszechniejsza jest talia złożona z 78 kart. Każda karta ma numer i nazwę. Wśród nich najważniejszą rolę odgrywają 22 karty atutowe, przedstawiają 21 motywów archetypowych – alegorie żywiołów, występków, cnót, oraz postać Głupca oznaczona cyfrą zero. Każdy z arkanów ma ściśle określoną symbolikę oraz związane z nią znaczenie użytkowe, zmieniające się w zależności od ułożenia kart i od sąsiedztwa innych kart po ich rozłożeniu. Opracowano skomplikowane systemy wzajemnych relacji łączących atutowe karty tarota z ruchami planet, znakami zodiaku, kabalistyczną numerologią, pogańskimi bóstwami, mitologicznymi symbolami zwierząt, opisami  świętych ksiąg itp. Arkana małe, czyli pozostałe 56 kart, zostały podzielone na cztery grupy: kije, puchary, miecze i monety.

Z kart tarota wywodzą się prawdopodobnie współczesne karty do gry.

Miecze przekształciły się w piki,

Kije – w trefle,

Puchary – w kiery,

Monety – w kara.

Każda z grup zawiera karty od Asa (który ma wartość liczbowš10) do dziesiątki oraz Króla, Królową, Waleta i Rycerza. Tu też obowiązują odpowiednie kody. Przynależą zarówno grupom (np. miecze oznaczają działanie, mówią o wysiłkach, trudnościach), jak i poszczególnym kartom (np. siódemka to tryumf, powodzenie). Arkana wielkie odnoszą się przede wszystkim do życia duchownego i psychicznego człowieka, są zapisem archetypów – wzorców zakodowanych w zbiorowej podświadomości, wspólnych całej ludzkości. Arkana małe dotyczą głównie problemów i trosk życia codziennego. Tarot jest bardzo konsekwentny w obrazowaniu. Żaden detal nie znalazł się w nim przypadkowo. Określonym regułom ściśle podlega wizerunek każdej postaci – dotyczy to na przykład towarzyszących jej atrybutów czy ustawienia poszczególnych części ciała. Ważną rolę odgrywa zwłaszcza ułożenie głowy postaci. Wyraża ono jej charakter; na przykład głowa zwrócona w lewo oznacza, że działanie powinno być poprzedzone refleksja. Tak jest w przypadku Maga – karty, która symbolizuje między innymi twórczą inteligencję, rozważna śmiałość, elokwencję. Z kolei Sprawiedliwość – karta z twarzą zwróconą całkowicie przodem, symbolizuje działanie bezpośrednie, absolutną pewność co do słuszności postępowania. Tradycyjna symbolika ogranicza wybór barw, jakich można używać do namalowania wizerunków na kartach. Każdy kolor ma swoją wymowę. Niebieski na przykład reprezentuje takie wartości, jak duchowość, nieskończoność, wzniosłe pragnienia, wrażliwość, żółty zaś dojrzewanie, duchową przemianę.